ယောဘဝတ္ထု ၁၇

၁ရး၁-၁၂ ယောဘ၏အသက်ဝိညာဉ် ချုပ်တော့မည်။သချိုင်းကုန်းရောက်လုပြီ။ သူငယ်ချင်းများ၏ အားပေးမှုများသည်လည်း ချစ်ရာမရောက်၊ နှစ်ရာရောက်သည်. ခွန်းအားရစရား မျှော်လင့်ချက်မရှိ။ ဘုရားသခင်းက သူ့အား စံနမူနာပုံစံအဖြစ် ထားတော်မူသည်။ ဖြောင့်မတ်သောသူများက သူ့ဘဝ၏ အကျိုးအကြောင်းကို မည်ကဲ့သို့မှတ်ချက်ပြုကြမည်နည်း။အဓမ္မလူများကမူ အပြစ်တင်စကားသာဆိုကြသည်။ သူ့ိတ်ဆွေသုံးဦးတွ်လည်းပညာရှိသူ တစ်ယောက်တလေမှ မတွေ့မမြင်။

၁ရး၁၃-၁၆ ယောဘအတွက် တွယ်တာစရာ။သံယောဇဉ်မပြတ်နိုင်စရာ လူ့လောကမှာမရှိ၊ မှောင်မိုက်သောသချိုင်း။ အုတ်ဂူကိုသာ အိပ်ယာအဖြစ်တမ်းတသည်။ ပျက်စီးခြင်းနှု့်တီကောင်များကို သာ မိတ်ဖွဲ့ချင်တော့သည်။