ယောဘဝတ္ထု ၇

ရး၁-၁- ယောဘသည် ဘုရားသခင်ထံသို့တိုက်ရိုက်လျှောက်သည်။ သူခံစားရသော အနာရောဂါသည် သည်းမခံနိုင်တော့သဖြင့် သေခွင့်ပန်သည်။ အလုပ်ကြမ်းသမားသည် ပင်ပန်းစွာ တစနေကုန်လုပ်ဆောင်ပြီးသောအခါ အလုပ်သိမ်းချိန်မျှော်နေရသည်။ သို့သော် ယောဘအတွက် နေ့သစ်မရှိ။ ပြာပုံပေါ်တွင်အချိန်ရှိသ၍ လူးလှိမ့်နေရသည်။ မျှော်လင့်မရှိ ဦးတည်ရာမဲ့လေသင့်ရာလွင့်နေသာနွေဦးဆည်းဆာ တိမ်သလ္လာသို့ဖြစ်သည်။

ရး၁၁-၂ဝ ရောဘက ဘုရားသခင်ကို မေးခွန်းထုတ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်သူ့အသက်ကို ပေးဘိသနည်း။ စိုးလန့်ဖွယ်ရာညဉ့်ကာလနှင့် ချောက်ခြားနေရသည်။သူသည် အဘယ်ကဲ့သို့သောဖြစ်၍ တနုံ့