၂၈:၁-၁၁ ဤအခန်း၏ အဓိကမင်္ဂလာစကားသည် ငယ် ၁၂ နှင့် ၂ဝ ဖြစ်သည်။ ပညာကို အဘယ်မှာတွေ့ရမည်နည်။ ဉာဏ်သည်အဘယ်ဆီမှာ နေရာကျသနည်း။ လူသည် အဖိုးတန်ကျောက်မျက်ရတနာနှင့် သတ္တုများကို တူးဖော်လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ဤကျမ်းချက်တွင် လူသည် ထိုအဖိုးတန်ကျောက်မျက်ရတနာများကို တူးဖော်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ဉာဏ်ပညာရရှိခြင်း မဟုတ်ဟုဆိုသည်။ ငယ် ၁၃-၁၉ တွင် လူကဉာဏ် ပညာဝယ်ယူရန် ကြိုးစားသော်လည် မရရှိနိုင်ပုံကို၎င်း ငယ်...
၂၉:၁-၁၇ ယောဘသည် ဘုရားသခင်ထံမှ ကောင်းကြီးမင်္ဂလာခံစားခဲ့သည် နေ့ရက်များကို ပြန်လည်တမ်းတ မိန်းမောဆွတ်ပျံ့သည်။ ဘုရားသခင်၏ လမ်းညွှန်ပြသမှုတွင် ကျေနပ်တင်းတိမ်ခဲ့သည်။ သားသမီးရတနာများ ထွန်းကားခဲ့သည်။ ဇိမ်ရှိရှိနေထိုင်၍ မြို့မျက်နှာဖုံးဖြစ်ခဲ့သည်။ သက်ကြီးရွှယ်လက်မရွေးလေးစားကြသည်။ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ စေတနာသဒ္ဒါ ရက်ရောခြင်း၊ တရားမျှတခြင်းတို့ကြောင့် လူကြီးသူကောင်းပြုခြင်းခံရသည်။ ၂၉:၁၈-၁၅ လောကစည်းစိမ်ဥစ္စာကြွယ်ဝ၍ခွန်အားပြည့်စုံခဲ့သည်မှာ သစ်ကိုင်းပေါ်မှာ တညဉ့်လုံးဆီးနှင်းကျသကဲ့သို့ ပြည့်လျှံသည် ဘုန်းတန်ခိုးများသည်လည်း အမြဲသစ်လွင်လန်းဆန်းသဖြင့် ငြိမ်းအေးစွာ ဘဝချုပ်ငြိမ်းမည်ဟု ထင်မှတ်ခံယူခဲ့သည်။...
၃ဝး၁-၈ ယခုမူကားမလောက်လေးမလောက်စား၊ မိမဆုံးမ ၊ ဖမဆုံးမသားများက ငါ့ကိုစော်ကားပြောင်လှောင်နေကြပြီ။ တချိန်က သူတို့အဖေများ ငါသိုးထိန်းခွေးနေရာတွင် မထားချင်သူများဖြစ်သည်။ စုတ်ပြတ်ချိနဲ့၍ ကြုံရာကောက်စားသူများ ဖြစ်သည်။ လူတကာကို ရန်တွေ့ပစ္စည်းမဲ့ဒေါသပေါက်ကွဲသူများဖြစ်သည်။ နေရာအတည်အကျမရှိ။ခြေသလုံး အိမ်တိုင်တည်သော တေလေဂျပိုးများဖြစ်သည်။ ၃ဝး၉-၁၅ ယခုတွင်မူကားယောဘသည် “လူငယ်လူရွှယ်များ၏ အဖျက်သီချင်းနောက်ပြောင်စရာ ရွံရှာဝေးဝေးရှောင်စရာ၊ ပုံနှိုင်းစရာ၊ ခြေထောက်ဖြင့်ကန်ကျောက်စရာ၊ လမ်းပိတ်ဟန့်တားစရာ” ဖြစ်နေပြီ။ မျက်နှာကို တံတွေးဖြင့်ထွေးနေကြပြီ။ တချိန်ကယောဘ၏ကျက်သရေမျက်နှာထားများသည်...